Sevgili,
yine bahar gelip vurdu kapımızı
ben ki yaktım bütün anılarımı
bölüştürdüm bütün şiirlerimi kayıp çocuklara
film bitmedi, son yazmadı henüz
takılıp kaldım yıllar öncesinin eylüle çalan bir yazında
hiçbir cemre dokunmadı bana
ısıtmadı yaz güneşleri
durup durup kendimi yaktım yıllar boyu
onun için biraz is kokar libasım
onun için dağınıktır biraz saçlarım
ben ki bir dolu damıtılmış hüzündüm
korkardım bahara dokunmaktan, ola ki solardı yüzü
korkardım eylülleri azgınlaştıran
baharı tutuşturan adam olmaktan
Sevgili,
her gece bir züleyha düşü görüyorum sen gibi
düşüyorum içimin kuyularına durmadan
yarım yamalak bir senaryo oysa her şey
uyanıyorum ki çoktan silinmiş bütün repliklerim
budur ürkmüşlüğüm, budur gizlenmişliğim
sabrım beni ancak buraya kadar getirdi
yoruldum artık Sevgili
yoruldum karanfillere kan vermekten
anlayamadım bir türlü
neden eylül hep onbir doğurur
ve neden aşkın çocukları yoktur
oysa Sevgili
bir eylül günü saklandığım hayattan
çıkıp gelmek isterdim şimdi sana
birikmiş bütün baharlarımı adayarak
koşarak doru taylar gibi, yalınayak
çatlasın isterdim damarlarım
çatlasın
ve damarımda akan hüzün bu aşka karışmasın

Muhammed Varol Öztürk

Yorum:Mehmet Batar